Judith Simon

Mijn naam is Judith Simon en ik ben 22 jaar. Tijdens het derde studiejaar kreeg ik steeds meer het verlangen om iets te ondernemen, een andere cultuur te proeven. Ik wilde ervaren hoe het is om even afstand te nemen van de drukte van mijn studie, de vertrouwde omgeving en tegelijkertijd iets betekenen. Ik kwam al snel op het idee om vrijwilligerswerk te gaan doen in Indonesië. Van kinds af aan heb ik al een interesse voor dit land, omdat mijn vader Indonesisch is.

Na wat zoeken kwam ik op de website van Destination Indonesia (DI) terecht. Op het moment dat ik bij de zusjes Schreurs thuis zat om mijn plannen te bespreken voelde het al vertrouwd en gemoedelijk aan. In september ben ik voor 3 maanden naar Lombok vertrokken. Ik heb geen moment spijt gehad van mijn besluit en die drie maanden zijn voorbij gevlogen. Ik heb een onwijs leuke tijd gehad op Lombok en volop genoten van de Indonesische natuur en cultuur. Ik heb leren duiken bij de Gili eilanden en de berg Rinjani beklommen. Het moment dat ik op de top stond is onbeschrijflijk. Verder heb ik genoten van het heerlijke eten bij de warungs, de taal geoefend met de locals en traditionele danslessen gevolgd.

Maar je ziet veel armoede om je heen en gebrek aan goede educatie. Ik heb geprobeerd een steentje bij te dragen door Engelse lessen te geven op SMKN4 (een soort mbo voor toerisme) en een SD (basisschool). Je merkt veel enthousiasme bij de studenten en door leraren bij de lessen te betrekken merken zij ook methodes op die zij hopelijk zullen doorvoeren.

Debbie en Mindie waren enorm behulpzaam voor vertrek en Mindie woonde gedurende mijn verblijf ook in Lombok en de manier waarop wij daar samen woonden en hoe de twee zusjes altijd open stonden voor mijn vragen is een kenmerk van hoe DI zich onderscheidt van andere bemiddelingsbureaus. Ze zijn niet zo onpersoonlijk en afstandelijk als de grote organisaties. Ze doen werkelijk alle moeite om je wensen te volbrengen en zorgen ook nog eens voor een hoop gezelligheid.

Ook hebben zij mij van tevoren goed geïnformeerd wat belangrijke voorbereidingen zijn.  In mijn geval was het belangrijk om al wat basis Indonesisch te leren om te kunnen communiceren met de docenten en leerlingen. Daarom had ik voor vertrek nog een cursus Indonesisch in Nederland gevolgd. Het wordt daar erg gewaardeerd als je een beetje Indonesisch praat. Daarnaast is het belangrijk dat je zelfstandig te werk kan gaan (zelf lessen voorbereiden, aangeven welke klassen je wilt lesgeven etc). Verwacht niet dat de scholen een programma voor je hebben klaar liggen. Je moet zelf initiatief tonen, maar ze staan open voor al je ideeën.

Ik ben met een voldaan gevoel teruggevlogen naar Nederland. Ik voelde me zoveel ervaringen rijker en had het idee dat ik weer nieuwe energie had voor het afronden van mijn studie.

Ik ben DI daar erg dankbaar voor en ik waarschuw je alvast voor het beruchte ‘Lombok virus’. Ik weet nog niet wanneer en voor hoe lang, maar ik kom hoe dan ook nog eens terug in Lombok!